Standard

Standard FCI nr. 10/12.03.1998

BORDER TERRIER

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Data opublikowania obowiązującego standardu: 24.06.1987

Użytkowanie: teriery

Klasyfikacja FCI:

Wygląd ogólny: w pierwszym rzędzie jest to terier użytkowy, zdolny nadążyć za koniem

Usposobienie i charakter: odważny i energiczny

Głowa: przypomina głowę wydry

Mózgoczaszka: średnio szeroka trzewioczaszka

Trufla nosowa: preferowana jest czarna, ale wątrobiana lub cielista nie jest uważana za poważną wadę

Kufa: krótka i mocna

Uzębienie: zgryz nożycowy, akceptowany jest też cęgowy. W zgryzie nożycowym górny rząd siekaczy sięga poza dolny bez szczeliny, a zęby są ustawione pionowo. Przodozgryz lub tyłozgryz jest dużą wadą i nie może być tolerowany.

Oczy: ciemne o bystrym wyrazie

Uszy: małe, w kształcie litery "V", średniej grubości, opadające do przodu przylegające ściśle do policzków.

Szyja: średniej długości

Tułów: głęboki, wąski i dostatecznie długi

Lędźwie: mocne

Klatka piersiowa: żebra umiarkowanie wysklepione, zachodzące daleko do tyłu. Objąwszy bordera oburącz za łopatką, powinniśmy poczuć, że nasze palce się stykają.

Ogon: dość krótki, gruby u nasady, zwęża się ku koniuszkowi. Jest wysoko osadzony i radośnie noszony, ale nie zaginany nad grzbietem.

Kończyny:

Ruch: wydajny, pozwalający nadążyć za koniem.

Skóra: gruba

Szata: szorstka i gęsta o przylegającym podszerstku.

Umaszczenie: rude, pszeniczne, grizzly (melanż szarorudy) z podpaleniem i niebieski z podpalaniem

Waga:

Wady: wszelkie odchylenia od punktów zawartych w standarcie, w zależności od stopnia tych odstępstw są traktowane jako wady i odpowiednio oceniane, jeśli wpływają na sprawność tego użytkowego teriera. Samce powinny mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w worku mosznowym.